دلتنگی ......

حمید خفته در خاکم

نازنین خسته عم

برادر پر کشیده عم

تو رفتی و ما شکستیم

تو خوابیدی و ما بیدار شدیم

تا بخود ، آمدیم رفته بودی

عز و جز و التماس و شیون و ناله و آه و زاری هم ، کمکی نکرد

از خدا گله کردیم

از تقدیر غضب داریم

کمر بشکسته و دل بشکسته و نفس بسته در راه

با ما چه کردی ای خدا

عزیز مارو کجا بردی

آن عزیز فقط عزیز نبود

فرزند مادر مریضی بود

فرزند پدر پیر و خسته ای بود

برادر و همدم و پایه ی آخرای هفته بود

پدر بود

پدری که هم پدر بود هم مادر بود هم دوست بود هم یار بود

عزیزما

همیشه خندان

پر از عشق و تمنا

پر از آرزوها

جای خالیش نه تیرست و نه سیاهست

جای خالیش پر است از گلها

با این همه گل و باغ و بستان چه کنیم ؟

گلهای بی باغبان

خانه ی بی برادر

فرزندان بی پدر

ناقص است ای خدا

آخر با ما چه کردی ؟